آيا پس من اين حديث را از براى ايشان روايت كنم ؟ فرمود : « آرى . اى ابان ! به درستى كه چون روز قيامت شود ، خدا خلق اوّلين و آخرين را جمع كند ، پس لاالهَ الَّا اللَّهُ از ايشان ربوده شود ، مگر كسى كه بر اين امر ( يعنى تشيّع ) باشد » .
باب در بيان ثواب كسى كه بگويد : ما شاء اللَّه لاحَولَ و لاقوة الّا باللَّه
46 . باب در بيان ثواب كسى كه بگويد : ما شاء اللَّه لاحَولَ و لاقوة الّا باللَّه
3276 / 1 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد بن عيسى ، از على بن حكم ، از هشام بن سالم ، از امام جعفر صادق روايت كرده است كه فرمود : « چون كسى دعا كند و بعد از آنكه دعا كرد بگويد كه : ما شآءَ اللَّهُ لاحَوْلَ وَلا قُوَّةَ الّا بِاللَّهِ ؛ « آنچه خواستِ خدا بود ، نيست گرديدنى و نه توانايىاى ، مگر به خدا » ، خداى - تعالى - بفرمايد كه : بندهء من تن به مردن داد و امر خود را به من وا گذاشت و امر مرا گردن نهاد ، حاجتش را برآوريد » .
3277 / 2 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد ، از بعضى از اصحاب خويش ، از جميل ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه گفت : شنيدم از آن حضرت كه مىفرمود : « هر كه هفتاد مرتبه بگويد : ما شآءَ اللَّهُ لا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ الّا بِاللَّهِ ؛ « آنچه خواست خدا بود ، نيست گرديدنى و نه توانايىاى ، مگر به خدا » ، خدا هفتاد نوع از انواع بلا را از او بگرداند ، كه آسانترين آنها خَنِق است » . عرض كردم كه : فداى تو گردم ! خنق چيست ؟ فرمود : « ( پيچيده يا ناخوش و ) بيمار نمىشود به واسطهء دملها و مانند آنكه بر عضو برآيد » ( تا به سبب آن گلو گرفته شود و خفه شود ؛ چه خنق - به فتح خاء و كسر نون - ، گلو گرفتن و خفه كردن باشد ) .
باب در ذكر ثواب كسى كه دعاى مذكور در اين باب را بخواند
47 . باب در ذكر ثواب كسى كه دعاى مذكور در اين باب را بخواند
3278 / 1 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد بن عيسى ، از عبدالصّمد ، از حسين بن محمد ، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « هر كه بعد از نماز فريضه ، پيش از آنكه پاىهايش را بگرداند و تغيير دهد از حالتى كه در حال تشهّد بر آن بوده ، سه مرتبه بگويد كه : أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ الَّذى لاالهَ الّا هُوَ الحَّىُ الْقَيُّومُ ذُوالْجَلالِ وَالْاكْرامِ وَ أَتُوبُ الَيْهِ ؛ « طلب آمرزش مىكنم خدايى را كه نيست خدايى ، مگر او كه زنده است ، پاينده . خداوند بزرگوارى و نوازش ، و باز مىگردم به سوى او » ، خداى - تعالى - گناهان او را بيامرزد ، و هر