تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى) — صفحة 715

مساهمون:

ص٧١٥
دين طلب مىكنند ( يعنى به عمل آخرت ، به طريق حيله و روباه‌بازى ! ) ، و واى بر آنها كه مىكُشند آنان را كه به عدل و داد امر مىكنند ، از مردمان ! و واى بر آنان كه مؤمن در ميانهء ايشان به تقيّه رفتار مىكند ! آيا به من فريفته مىشوند يا بر من جرأت مىكنند ؟ ! پس به حق خود سوگند ياد نموده‌ام كه از براى ايشان فتنه‌اى را مقدّر كنم ، و عذابى را بر ايشان فرود آورم ، كه بردبار از ايشان را سرگردان گرداند » . باب در بيان آنكه عدل ، يعنى كار حق و درستى را وصف مىكند و . . .

119 . باب در بيان آنكه عدل ، يعنى كار حق و درستى را وصف مىكند و خود به غير آن عمل مىنمايد

2514 / 1 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از ابن ابى عمير ، از يوسف بزّاز ، از معلّى بن خنيس ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « به درستى كه سخت‌ترين مردمان از روى حسرت در روز قيامت ، كسى است كه امر حق و درستى را وصف كرده باشد ، بعد از آن ، خود به غير آن عمل نموده باشد » . 2515 / 2 . محمد بن يحيى ، از احمد بن بن محمد بن عيسى ، از محمد بن سنان ، از قتيبهء اعشى ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « از جملهء سخت‌ترين مردمان از روى عذاب در روز قيامت ، كسى است كه عدل و حقّى را وصف كند ، و خود به غير آن عمل كند » . 2516 / 3 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از ابن ابى عمير ، از هشام بن سالم ، از ابن‌ابىيعفور ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « به درستى كه از جملهء بزرگ‌ترين مردم از روى حسرت در روز قيامت ، كسى است كه حق را وصف كند ، بعد از آن ، آن را مخالفت نمايد به سوى غيرآن » ( كه آن را وا گذارد و به غير آن عمل نمايد ) . 2517 / 4 . محمد بن يحيى ، از حسين بن اسحاق ، از على بن مهزيار ، از عبد اللَّه بن يحيى ، از ابن مسكان ، از ابو بصير ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه گفت : حضرت در قول خداى عز و جل : « فَكُبْكِبُوا فيها هُمْ وَالْغاوُونَ » « 1 » ، فرمود : « اى ابو بصير ! ايشان گروهىاند كه حقّ را به زبان‌هاى خويش وصف كردند ، بعد از آن ، آن را مخالفت كردند و به سوى غير آن رفتند » .
هامش
( 1 ) . شعرا ، 94 . و آن بت‌ها و پرستشگران گمراه آنان به روى هم در آن ( دوزخ ) انداخته شوند .