تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى) — صفحة 559

مساهمون:

ص٥٥٩
داشته باشد ؟ حضرت باقر عليه السلام فرمود كه : در حكمت آل‌داود است كه سزاوار است مسلمان را كه مالك نفس خويش باشد و اختيار از دستش نرود ، و روآورده باشد به حال و كار خويش ، و به مردم روزگار خود عارف باشد . پس از خدا بپرهيزيد و حديث ما را آشكار مكنيد ، كه اگر نه اين بود كه خدا باز مىدارد فتنهء مخالفان را از دوستان خويش ، و انتقام مىكشد از براى ايشان از دشمنان خويش ، هر آينه معلوم مىشد كه چه اتّفاق مىافتاد . آيا نديدى كه خدا با آل‌برمك چه كرد ؟ و نديدى كه از براى پدرم حضرت موسى عليه السلام چه انتقام كشيد ؟ و به تحقيق كه فرزندان اشعث بر خطر و بلاى عظيمى بودند كه به هلاكت نزديك گرديده بودند ؛ پس خدا آن خطر را از ايشان دفع كرد ، به واسطهء دوستى ايشان با حضرت ابوالحسن عليه السلام . و شما در عراق عمل‌هاى اين گروه متكبّران را مىبينيد ، و مىبينيد كه خدا ايشان را مهلت داده است ؛ پس بر شما باد كه از خدا پرهيز كنيد و دنيا شما را گول نزند ، و به آن كس كه خدا او را مهلت داده فريفته مشويد ؛ پس گويا كه امر ما ( كه ظهور حضرت قائم عليه السلام است ، يا امر هلاكت ايشان ) ، به شما رسيده و عن‌قريب واقع خواهد شد » . 2274 / 11 . حسين بن محمد ، از معلّى بن محمد ، از حسن بن على وشّاء ، از عمر بن ابان ، از ابوبصير از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه گفت : شنيدم از آن حضرت كه مىفرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه : خوشا حال بندهء مؤمن بىنام و نشانى كه خدا او را شناخته و مردم او را نشناخته‌اند . اين گروه ، چراغ‌هاى راه هدايت و چشم‌هاى علم‌اند كه هر فتنهء تارى از ايشان منكشف مىشود ، و اسرار را آشكارا نمىسازند و آنها را در ميان مردم پراكنده و فاش نمىكنند ، و جفاكار و رياكننده نيستند » . 2275 / 12 . على بن ابراهيم ، از محمد بن عيسى ، از يونس ، از ابوالحسن اصبهانى ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « اميرالمؤمنين - صلوات اللَّه عليه - فرمود كه : خوشا حال هر بندهء بىنام و نشانى كه به او هيچ اعتنا نشود . و فرومايه و بىقدر باشد كه مردم را بشناسد و مردم او را نشناسند ، و خدا او را به خشنودى از او شناسد . اين گروه ، چراغ‌هاى راه هدايت‌اند كه هر فتنهء تارى از ايشان منكشف مىگردد و درِ هر رحمتى از براى ايشان گشوده مىشود ، و اسرار را در ميان مردم پراكنده و فاش نمىكنند و آنها را آشكار نمىسازند ، و جفاكار و رياكننده نيستند » . و فرمود كه : « سخن خوب بگوييد تا به آن معروف و مشهور شويد . و نيكى كنيد تا از اهل آن باشيد . و شتابندگان در كار و فاش‌كنندگان اسرار مباشيد ؛