جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « هر كه سرورى را بر مؤمنى داخل كند ، خداى عز و جل از آن سرور خلقى را بيافريند كه در هنگام مردنش او را ملاقات كند و به او بگويد كه : اى ولىّ ! خدا بشارت باد تو را به نوازش و خشنودى از خدا ؛ پس پيوسته با او باشد تا آنكه او را در قبرش داخل كند و مانند اين را با او بگويد . و چون مبعوث شود و از قبر بيرون آيد ، او را استِقبال كند و مثل آن را با وى بگويد . بعد از آن پيوسته با او باشد در نزد هر هولى و او را بشارت دهد و مثل آن را با او بگويد ؛ پس به آن بشارتدهنده گويد كه : تو كيستى خدا تو را رحمت كند ؟ ! مىگويد كه : منم آن سرورى كه تو آن را بر فلان كس داخل گردانيدى » .
2140 / 13 . حسين بن محمد ، از احمد بن اسحاق ، از سعدان بن مسلم ، از عبداللَّه بن سنان روايت كرده است كه گفت : مردى در خدمت امام جعفر صادق عليه السلام بود ؛ پس اين آيه را خواند كه :
« وَ الَّذِينَ يُؤْذُونَ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ بِغَيْرِ مَا اكْتَسَبُوا فَقَدِ احْتَمَلُوا بُهْتاناً وَ إِثْماً مُبِيناً »
« 1 » ؛ يعنى :
« و آنان كه مىرنجانند مردان مؤمن و زنان مؤمنه را به غير آنچه كردهاند ؛ يعنى بى گناهى كه مستوجب رنجانيدن باشند ؛ پس به حقيقت كه برداشتهاند دروغ بزرگى را و گناهى آشكار را » . راوى مىگويد كه : حضرت صادق عليه السلام فرمود : « پس ثواب كسى كه شادى را بر او داخل كند چه باشد ؟ » من عرض كردم كه : فداى تو گردم ! ده حسنه . فرمود : « بلى ، به خدا سوگند و هزار هزار حسنه » .
2141 / 14 . چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند ، از سهل بن زياد ، از محمد بن اورمه ، از على بن يحيى ، از وليد بن علا ، از ابنسنان ، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود : « هر كه شادى را بر مؤمنى داخل كند ، آن شادى را بر رسول خدا صلى الله عليه و آله داخل گردانيده . و هر كه شادى را بر رسول خدا صلى الله عليه و آله داخل گرداند ، آن شادى را به خدا رسانيده . و همچنين هر كه اندوهى را بر او داخل كند » .
2142 / 15 . از او ، از اسماعيل بن منصور ، از فضيل ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت است كه فرمود : « هر مسلمانى كه مسلمانى را ملاقات كند ، پس او را شاد گرداند ، خداى عز و جل او را شاد گرداند » .
2143 / 16 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از ابنابىعمير ، از هشام بن حكم ، از امام
هامش
( 1 ) . احزاب ، 58 .