1206 / 15 . چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند ، از احمد بن محمد ، از ابن فضّال ، از ابو جميله ، از محمد حلبى ، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه : خدا امّت مرا از براى من مصوّر ساخت در گل ( يعنى : مثال ايشان را به من نمود در حالى كه مخلوق نشده بودند ) ، و نامهاى ايشان را به من تعليم نمود ؛ چنانچه همهء نامها را به آدم تعليم فرمود .
پس اصحاب عَلَمها و صاحبان شوكت ، به من گذشتند و من براى على و شيعيان آن حضرت استغفار كردم ، و پروردگار من ، مرا در باب شيعيان على خصلتى وعده فرمود . به آن حضرت عرض شد كه : يا رسول اللَّه ، آن خصلت چيست ؟ فرمود : آمرزش گناهان از براى آنكه ايمان آورده از ايشان ، و آنكه گناه كوچك و بزرگى را وا نگذارد از ايشان ( كه همه را بيامرزد . و مىتواند كه معنى اين باشد كه ثواب كوچك و بزرگى را از ايشان وا نگذارد كه همه را ثبت و ضبط فرمايد ) . و از براى ايشان بخصوص سيّئات به حسنات مبدّل شود » ( كه بدىهاى ايشان خوبى شود ) .
1207 / 16 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از حسين بن سيف ، از پدرش ، از آنكه او را ذكر كرده ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله مردم را خطبه فرمود ، بعد از آن ، دست راست خود را بلند كرد و مشت خود را بر هم گذاشته بود و فرمود كه :
اى گروه مردمان ، آيا مىدانيد كه در مشت من ، چه چيز است ؟ گفتند كه : خدا و رسول او بهتر مىدانند . فرمود كه : در آن است نامهاى اهل بهشت و نامهاى پدران ايشان و قبيلههاى ايشان تا روز قيامت . بعد از آن ، دست چپ خود را بلند كرد و فرمود كه : اى گروه مردمان ، آيا مىدانيد كه در دست من چيست ؟ گفتند كه : خدا و رسول او بهتر مىدانند . فرمود كه : نامهاى اهل دوزخ و نامهاى پدران ايشان و قبيلههاى ايشان است تا روز قيامت . بعد از آن دو مرتبه فرمود كه : خدا حكم فرموده و عدالت نموده :
« فَرِيقٌ فِي الْجَنَّةِ وَ فَرِيقٌ فِي السَّعِيرِ »
« 1 » ، يعنى : گروهى در بهشتند و گروهى در آتش افروخته » .
1208 / 17 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد بن عيسى ، از حسن بن محبوب ، از اسحاق بن غالب ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است در خطبهاى مخصوصهء آن حضرت كه در آن حال پيغمبر و ائمّه عليهم السلام و صفات ايشان را ذكر فرموده ، مىفرمايد كه : « پس
هامش
( 1 ) . شورا ، 7 .