خدا ايشان را دستورى داده و آنان كه گفتار درست مىگويند » .
عرض كردم كه : چه مىگوييد چون سخن گوييد ؟ فرمود كه : « پروردگار خود را به بزرگى ياد مىنماييم ، و بر پيغمبر خود صلوات مىفرستيم ، و شيعيان خود را شفاعت مىكنيم ، و پروردگار ما ما را رد نمىكند ، و شفاعت و درخواست ما را در حق ايشان قبول مىفرمايد » .
عرض كردم :
« كَلَّا إِنَّ كِتابَ الفُجَّارِ لَفِي سِجِّينٍ »
« 1 » ؟ فرمود كه : « ايشان آنانند كه در حق ائمه نابكار شدند و بر ايشان ستم كردند و از حد در گذشتند » .
عرض كردم :
« ثُمَّ يُقالُ هذَا الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تُكَذِّبُونَ »
« 2 » ؟ يعنى : « پس گفته مىشود كه اين است آنكه بوديد در دنيا كه به او تكذيب مىكرديد » . فرمود كه : « مقصود از آن ، امير المؤمنين عليه السلام است » .
عرض كردم كه : اين تنزيل است ؟ فرمود : « آرى » .
1179 / 92 . محمد بن يحيى ، از سَلمة بن خطّاب ، از حسين بن عبدالرحمان ، از على بن ابى حمزه ، از ابو بصير ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است در قول خداى عزّوجلّ :
« وَ مَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِكْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنْكاً »
« 3 » ، آن حضرت فرمود : « مقصود از ذكر ، ولايت امير المؤمنين عليه السلام است » .
عرض كردم :
« وَ نَحْشُرُهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ أَعْمى »
« 4 » ؟ فرمود : « يعنى : چشمش كور است در آخرت و دلش نابينا است در دنيا از ولايت امير المؤمنين عليه السلام » . و فرمود كه : « آن كس در روز قيامت سرگردان است ، مىگويد :
« لِمَ حَشَرْتَنِي أَعْمى وَ قَدْ كُنْتُ بَصِيراً »
« 5 » » ( و پيش از «
حَشَرْتَنِي
» در قرآن قال رب نيز مذكور است كه در حديث نيست ) .
« قالَ كَذلِكَ أَتَتْكَ آياتُنا فَنَسِيتَها »
؟ فرمود كه : « آيات ، ائمه عليهم السلام اند » .
« فَنَسِيتَها وَ كَذلِكَ الْيَوْمَ تُنْسى »
« 6 » . « يعنى : و واگذاشتى آن آيات را ، و همچنين امروز وا گذاشته مىشوى در آتش دوزخ ؛ چنانچه ائمه عليهم السلام را وا گذاشتى ، پس فرمان ايشان را اطاعت نكردى و سخن ايشان را نشنيدى » .
هامش
( 1 ) . مطففين ، 7 .
( 2 ) . مطففين ، 17 .
( 3 ) . طه ، 124 .
( 4 ) . طه ، 124 .
( 5 ) . طه ، 125 .
( 6 ) . طه ، 126 .