راوى مىگويد كه عرض كردم : قول خداى تعالى :
« ذلِكَ بِأَنَّهُمْ قالُوا لِلَّذِينَ كَرِهُوا ما نَزَّلَ اللَّهُ سَنُطِيعُكُمْ فِي بَعْضِ الْأَمْرِ »
« 1 » ، در شأن كى نازل شد ؟ فرمود : « به خدا سوگند ، كه در شأن اين دو و در شأن پيروان ايشان نازل شد . و اين معنى قول خداى عزّوجلّ است كه جبرئيل عليه السلام آن را بر محمد صلى الله عليه و آله فرود آورد :
« ذلِكَ بِأَنَّهُمْ قالُوا لِلَّذِينَ كَرِهُوا ما نَزَّلَ اللَّهُ »
في علي
« سَنُطِيعُكُمْ فِي بَعْضِ الْأَمْرِ »
، يعنى : « آن آراستن شيطان و دراز گردانيدن آرزوى ايشان » كه در :
« الشَّيْطانُ سَوَّلَ لَهُمْ وَ أَمْلى لَهُمْ »
« 2 » ، كه در ميانهء آنچه در اول و دويم مذكور شد ، واقع است ، به سبب آن است كه ايشان گفتند از براى آنان كه ناخوش داشتند آنچه را كه خدا فرو فرستاد در شأن على عليه السلام ، كه زود باشد كه فرمان بريم شما را در پارهاى از كارها . و حضرت فرمود كه : « ايشان بنىاميّه را به سوى پيمان خويش دعوت كردند كه نگذارند امر خلافت بعد از پيغمبر صلى الله عليه و آله به ما منتقل شود و از خمس چيزى را به ما ندهند . و گفتند كه : اگر خمس به ايشان دهيم ، به چيزى محتاج نباشند و پروا نداشته باشند كه امر خلافت در ايشان نباشد . پس گفتند : زود باشد كه شما را اطاعت كنيم در بعضى از امورى كه ما را به سوى آن دعوت نموديد ، و آن خمس است كه چيزى از آن به ايشان ندهيم .
و معنى فرمودهء آن جناب كه مىفرمايد :
« كَرِهُوا ما نَزَّلَ اللَّهُ »
« 3 » ، اين است : آنچه خدا فرو فرستاده ، چيزى است كه بر خلق خود واجب گردانيده از ولايت امير المؤمنين عليه السلام و ابو عبيده با ايشان و نويسندهء ايشان بود كه عهد نامهء ايشان را نوشت ، پس خدا فرو فرستاد :
« أَمْ أَبْرَمُوا أَمْراً فَإِنَّا مُبْرِمُونَ * أَمْ يَحْسَبُونَ أَنَّا لا نَسْمَعُ سِرَّهُمْ وَ نَجْواهُمْ »
« 4 » » تا آخر آيه ، كه ترجمهء آن اين است كه : « بلكه محكم ساختند كارى را كه آن نوشتن صحيفه است . پس به درستى كه ما نيز محكم سازندگانيم ، بلكه مىپندارند آنكه ما نمىشنويم سخن نهانى ايشان را كه در دل خود مىدارند و سخن آشكار ايشان كه به آن با يكديگر مشورت مىكنند و در گوشى مىگويند . بلى آن را مىشنويم و فرستادگان ما ( يعنى : حافظان اعمال ) كه در نزد ايشانند مىنويسند آنچه مىگويند » .
1131 / 44 . و به همين اسناد ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت است در قول خداى تعالى :
« وَ مَنْ يُرِدْ فِيهِ بِإِلْحادٍ بِظُلْمٍ »
« 5 » ، يعنى : « و هر كه اراده كند در مسجدالحرام كارى را كه مقارن
هامش
( 1 ) . محمّد ، 26 .
( 2 ) . محمّد ، 25 .
( 3 ) . محمّد ، 9 .
( 4 ) . زخرف ، 79 - 80 .
( 5 ) . حج ، 25 .