تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى) — صفحة 661

مساهمون:

ص٦٦١
است ( كه او را راست و درست نموده ، كه هيچ كجى در او و در كار او نيست ) ، و از خطا و لغزش و به سر در آمدن ، ايمن است ، و خدا او را به اين مخصوص مىسازد تا آن‌كه حجّت او باشد بر بندگانش ، و گواه او باشد بر آفريدگانش . و
« ذلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ »
« 1 » . پس آيا مردم قدرت دارند بر شناختن مثل اين امام كه مذكور شد ، تا او را اختيار نمايند ؟ يا برگزيدهء ايشان به اين صفت باشد ، تا او را بر همه كس مقدم دارند ؟ به خانهء خدا سوگند ، كه از حقّ در گذشتند ، و كتاب خدا را ( كه قرآن است ) در پس پشت‌هاى خويش افكندند ، كه گويا نمىدانند كه آن كتاب خداست . و در كتاب خداست ، راه راست و شفا از هر ناخوشى . پس آن را انداختند و خواهش‌هاى خود را پيروى كردند . بعد از آن ، خدا ايشان را مذمّت فرمود و ايشان را به غايت دشمن داشت و هلاك گردانيد ، پس فرمود جلّ و تعالى :
« وَ مَنْ أَضَلُّ مِمَّنِ اتَّبَعَ هَواهُ بِغَيْرِ هُدىً مِنَ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ »
« 2 » ، يعنى : « و كيست گمراه‌تر از آن كس كه پيروى نمود خواهش خويش را بىراهنمونى ، و بيان و بصيرتى از جانب خدا ؟ ( يعنى : هيچ‌كس گمراه‌تر از چنين كسى نيست ) . به درستى كه خدا راه را نمىنمايد و به سر منزل نجات نمىرساند گروه ستمكاران را » . و فرموده است كه :
« فَتَعْساً لَهُمْ وَ أَضَلَّ أَعْمالَهُمْ »
« 3 » ، يعنى : « پس خدا ايشان را هلاك گردانيد ؛ هلاكتى سخت ، و كردارهاى ايشان را نابود ساخت » ( يا خدا ايشان را هلاك سازد . و كردارهاى ايشان را نابود گرداند ) . و فرموده است كه :
« كَبُرَ مَقْتاً عِنْدَ اللَّهِ وَ عِنْدَ الَّذِينَ آمَنُوا كَذلِكَ يَطْبَعُ اللَّهُ عَلى كُلِّ قَلْبِ مُتَكَبِّرٍ جَبَّارٍ »
« 4 » ، يعنى : « بسيار بزرگ است از روى دشمنى ، مجادلهء ايشان در آيات خدا ، بىحجّت و برهانى كه آمده باشد به ايشان در نزد خدا و نزد آنان كه ايمان آورده‌اند ، همچنان كه مهر گذاشت بر دل‌هاى اين گروه ، مهر مىگذارد خدا بر همهء دل هر متكّبرى كه از فرمان‌بردارى سر كشيده باشد و گردن‌كشى نمايد » ( كه خود را برتر داند ) . و خدا رحمت فرستد بر محمد و آل او و درود فرستد بر ايشان ؛ درود فرستادنى فراوان » . 528 / 2 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد بن عيسى ، از حسن بن محبوب ، از
هامش
( 1 ) . حديد ، 21 . ( 2 ) . قصص ، 50 . ( 3 ) . محمّد ، 8 . ( 4 ) . غافر ، 35 .