چه چيز برانگيخت ؟ گفتند : بر ولايت تو وولايت علي بن أبي طالب عليه السلام . ( 1 )
بنگر كه چگونه اقرار به نبوت رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم وولايت علي عليه السلام با هم مورد
دعوت وبعثت انبياى بزرگ عليهم السلام بوده است ! واين نيست جز به خاطر اتحاد
نورشان ووحدت حقيقتشان ، كه هرگز از هم جداشدنى نيستند .
21 - علي عليه السلام گويد : رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم ( در روزى كه قريش را گرد هم جمع
كرد وغذا خوردند واعلام نبوت خويش نمود ) فرمود : اى فرزندان عبد المطلب ،
به خدا سوگند در ميان عرب جوانى را سراغ ندارم كه براي قوم خويش چيزى
بهتر از آنچه من برايتان آورده أم آورده باشد ، من خير دنيا وآخرت را براي شما
آورده أم . خداوند مرا دستور داده كه شما را به سوى أو فرا خوانم . كدامين شما مرا
بر اين كار يارى مى دهد به شرط آن كه برادر ووصى وجانشين من در ميان شما
باشد ؟ همه واپس گراييدند ومن كه از همه جوان تر بودم واز چشمم آب مى آمد
وشكمى بر آمده وساقى نازك تر از همه داشتم گفتم : اى پيامبر خدا ! من وزير
وياور تو در اين كار خواهم بود . پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم گردن مرا گرفت وفرمود : اين برادر ،
وصى وجانشين من در ميان شماست ، به سخن أو گوش دهيد وفرمانش بريد .
آنان به حال خنده برخاستند وبه أبو طالب مى گفتند : تو را دستور داد كه گوش به
فرمان فرزندت باشى واز أو أطاعت كنى ! ( 2 )
ببين چگونه رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم هنگام دعوت آنان به نبوت خويش ، آنان را به
وصايت وولايت علي عليه السلام نيز فرا خواند وفرمود : ( سخن أو بشنويد وفرمانش
بريد ) ! واين خود دليل است كه رسالت ونبوت از ولايت وخلافت جدايى
ناپذير است ، خداوندا ! به حق على أمير مؤمنان ، ما را بر ولايت أو ثابت قدم بدار .
هامش
( 1 ) - شواهد التنزيل 2 / 156 .
( 2 ) - تاريخ طبري 2 / 321 .