نكاح متعه نقل كرده جز آن كه به جاى ( رسول خدا آن را وضع كرد ) ، ( رسول خدا
آن را سنت نهاد ) آورده است . ونيز همين حديث در جواهر الكلام 30 / 145 در
باب نكاح منقطع وشرعي بودن آن در اسلام به نقل از صحيح ترمذى
آمده است . اما در صحيح ترمذى در باب ( آنچه درباره نكاح متعه رسيده ) دو
حديث به شماره هاى 1130 و 1131 موجود است كه دلالت بر حرمت نكاح متعه
دارند واثرى از اين حديثي كه بزرگان علما نقل كرده اند در آن به چشم نمى خورد .
رجوع كنيد به التحفة الأحوذي في شرح جامع الترمذي ( ط بيروت ، دار المعرفة ) .
12 - نهج البلاغة : در نهج البلاغة تحقيق دكتر صبحي صالح ، حكمت 190
چنين آمده : قال عليه السلام : واعجباه ، أتكون الخلافة بالصحابة والقرابة ؟ ( شگفتا ! آيا
خلافت به صحابت وقرابت ( با رسول خدا صلى الله عليه وسلم ) است ؟ سيد رضى گويد :
وشعري از آن حضرت در اين باره روايت شده است كه ترجمه اش اين است : )
( پس اگر به سبب شورا زمامدار آنها شدى ، اين چگونه است حال آن كه أهل
مشورت ( بني هاشم ) غايب بودند ) !
فإن كنت بالشورى ملكت أمورهم * فكيف بهذا والمشيرون غيب
وإن كنت بالقربى حججت خصيمهم * فغيرك أولى بالنبي وأقرب
( واگر به سبب خويشاوندى با مدافعان آنها احتجاج كردى ، غير تو كه به
پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم اولويت وقرابت بيشترى داشت ) !
اين روايت تحريف شده ( 1 ) وصحيح آن در شرح ابن أبي الحديد 18 / 416
و
هامش
( 1 ) - به نظر مى رسد تحريف عمدى نشده وچون كلمات شبيه هم است وتكرار شده ، هنگام
تصحيح مطبعي اين اشتباه رخ داده باشد زيرا نقل شعر فوق تأييد متن درست حديث است . اما تحريف
ديگرى در اين چاپ نهج البلاغة صورت گرفته وآن در حكمت 252 است كه به جاى ( والإمامة نظاما
للأمة ) ، ( والأمانة نظاما للأمة ) آمده است . ( م )