بيمار ، پول دار باشد يا بي پول ، لازم است ورخصتى در ترك آن نيست . ( 1 )
5 ) سلمان فارسي رضي الله عنه گويد : نزد رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم بوديم كه عربى بيابانى از
قبيله بنى عامر آمد ، ايستاد ، سلام كرد وگفت : اى رسول خدا ، فرستاده شما آمد ما
را به اسلام فرا خواند ، ما اسلام آورديم . سپس ما را به نماز وروزه وجهاد
فرا خواند ، آنها را كارهاى نيكو وپسنديده اى ديديم ( وعمل كرديم ) ، آن گاه ما را
از زنا ، دزدى ، غيبت وناشايست باز داشتى وما باز ايستاديم ، اينك فرستاده شما
گويد بر ما لازم است كه دامادت علي بن أبي طالب را دوست بداريم ! راز اين
چيست در حالي كه آن را عبادت نمى دانيم ؟ رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم فرمود : به جهت
پنج خصلت :
1 ) در روز بدر پس از جنگ نشسته بودم كه جبرئيل عليه السلام فرود آمد وگفت :
خداوند تو را سلام مى رساند ومى فرمايد : امروز به وجود على بر فرشتگانم
مباهات كردم آن گاه كه ( الله أكبر ) گويان ميان صفها مى گشت وفرشتگان هم با أو
تكبير مى گفتند . به عزت وجلالم سوگند كه دوستى أو را جز در دل كسى كه
دوستش مى دارم ، ودشمنى أو را جز در دل كسى كه دشمنش مى دارم
نمى اندازم .
2 ) من در روز أحد پس از فراغ از دفن عمويم حمزه نشسته بودم كه جبرئيل
نزد من آمد وگفت : اى محمد ، خداوند مى فرمايد : من نماز را واجب كردم وآن
را از بيمار ( يعنى زن در حال حيض ونفاس ) برداشتم ، روزه را واجب نمودم
وآن را از بيمار ومسافر برداشتم ، حج را واجب ساختم وآن را از تهيدست بينوا
برداشتم ، زكات را واجب ساختم وآن را از كسى كه مالش به حد نصاب نرسيده
برداشتم ، ودوستى علي بن أبي طالب را قرار كردم وهيچ رخصتى در ترك آن
هامش
( 1 ) - وسائل الشيعة 1 / 14 .