4 - ونيز : خداوندا ! نعمتي را كه به من ارزانى داشتى كه همانا ولايت خودت
وولايت محمد وآل محمد است از من سلب مفرما . ( 1 )
5 - امام صادق عليه السلام فرمود : ولايتي لعلي بن أبى طالب عليه السلام أحب إلى من ولادتي
منه ، لأن ولايتي لعلي بن أبى طالب فرض ، وولادتي منه فضل . ( 2 )
( ولا يتم به علي بن أبي طالب عليه السلام نزد من محبوب تر از ولادتم از أو است ، زيرا
اعتقادم به ولايت أو امرى واجب است ، وولادتم از أو تنها يك فضل وبرترى
است ) .
6 - ونيز فرمود : اعتقادم به ولايت پدرانم نزد من محبوب تر از پيوند نسبى من
با آنان است ، زيرا اعتقادم به ولايت آنان بدون پيوند نسبى هم مرا سودمند
است ، اما پيوند نسبى من با آنان بدون اعتقاد به ولايتشان برايم سودمند نيست . ( 3 )
7 - ونيز در دعايى عرضه مى داشت : پروردگارا ! ما ايمان آورديم واز مولا
وولى ورهنما ودعوت كننده ما ودعوت كننده همه مردم ، وراه راست وميانه تو ،
وحجت وراه تو همان كه خود وپيروانش با بصيرت وآگاهى به سوى تو فرا
خوانند پيروى نموديم ، خداوند منزه است از آن كه مردم به ولايت أو شرك
آورند وبا دوست همراز گرفتن غير أو از راه حق منحرف شوند . خداى من !
گواهى دهم كه أو امام رهنما وراهبر وراه يافته است ، يعنى على اميرمؤمنان كه أو
را در كتاب خود يادى كردى وفرمودى كه : ( وأو در كتاب مادر در نزد ما بس
والا واستوار است ) ( 4 ) ، وهيچ پيشواى ديگرى را شريك أو نسازم . ( 5 )
هامش
( 1 ) - صحيفة ء رابعه ، از محدث نوري 1 / 132 .
( 2 ) - بحار الأنوار 39 / 299 .
( 3 ) - مشكاة الأنوار / 232 .
( 4 ) - سوره زخرف / 4 .
( 5 ) - نور الثقلين 4 / 592 .