تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 103

مساهمون:

ص١٠٣
12 - سوگند به آن كه جانم در دست أو است ، آدم مستحق آن نشد كه خدا أو را بيافريند واز روح خود در أو بدمد وتوبه اش را بپذيرد وبه بهشتى كه در آن بود باز گرداند مگر به خاطر نبوت من وولايت على پس از من . ( 1 ) 13 - سوگند به آن كه جانم در دست أو است ، خداوند ملكوت آسمانها وزمين را به إبراهيم ننمود وأو را به دوستى خود برنگزيد مگر به جهت نبوت من واقرار به ( ولايت ) على پس از من . ( 2 ) 14 - سوگند به آن كه جانم در دست أو است ، خداوند با موسى سخن نگفت ، وعيسى را نشانه اى براي جهانيان برپا نداشت جز به نبوت من وشناخت ( ولايت ) على پس از من . ( 3 ) 15 - سوگند به آن كه جانم در دست أو است ، هيچ پيامبرى به مقام نبوت نرسيد جز با شناخت من واقرار به ولايت ما ( خاندان ) . ( 4 ) 16 - سوگند به آن كه جانم در دست أو است ، اگر يكى از شما برابر هفتاد پيامبر عمل كند ، داخل بهشت نخواهد شد تا اين برادرم على وأولاد أو را دوست بدارد . همانا خدا را حقي است كه جز من وعلى نمى شناسد ، ومرا حقي است كه جز خدا وعلى نمى شناسد ، وعلى را حقي است كه جز خدا ومن كسى از آن آگاه نيست . ( 5 ) 17 - سوگند به آن كه جان محمد در دست أو است ، در بهشت درختى است كه از بر خورد شاخ وبرگهايش صداى تسبيح بلند است ، صدايى كه اولين و
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار 40 / 96 . ( 2 ) - همان . ( 3 ) - همان . ( 4 ) - همان . ( 5 ) - بحار الأنوار 27 / 196 .