و غير قرآن ، مىپذيرند و تصديق ميكنند . وَ الَّذِينَ هُمْ بِرَبِّهِمْ لا يُشْرِكُونَ : و آنها كه بتها را در پرستش شريك خدا نميكنند . زيرا ايمان جز به ترك شرك ممكن نيست . وَ الَّذِينَ يُؤْتُونَ ما آتَوْا : و آنها كه زكات و صدقه ميدهند و بقولى كار نيكو ميكنند . وَ قُلُوبُهُمْ وَجِلَةٌ : حال آنكه دلهاى آنها ترسان است . حسن گويد : مؤمن داراى احسان و ترس و منافق بدكار و ايمن است . امام صادق ( ع ) ميفرمايد : مؤمنين مىترسند كه ايمانشان قبول نشود . در روايت ديگرى است كه : مؤمن صدقات خود را با بيم و اميد ميدهد . أَنَّهُمْ إِلى رَبِّهِمْ راجِعُونَ : علت اين است كه آنها يقين دارند كه بازگشتشان بسوى خداست و مىترسند كه اعمال از آنها قبول نشود . زيرا ايمن نيستند از اين كه مبادا قصور و تفريط كرده باشند . أُولئِكَ يُسارِعُونَ فِي الْخَيْراتِ : اينها كه صفات مذكور را دارا هستند ، كسانيند كه بسوى طاعات سبقت ميگيرند . زيرا اشتياق دارند و ميدانند كه پاداش نيكو نصيب آنها خواهد شد . وَ هُمْ لَها سابِقُونَ : بخاطر همين طاعات است كه در رفتن به بهشت ، بر ديگران سبقت مىگيرند . كلبى گويد : يعنى در انجام نيكيها بر امتهاى ديگر سبقت ميگيرند . ابن - عباس گويد : در نيكى و تقوى بر امثال خود سبقت ميگيرند .
ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى)ج ۱۷ — صفحه 60
پدیدآورندگان: الشيخ الطبرسي
ص۶۰