پرش به محتوای اصلی

ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى)ج ۱۷ — صفحه 58

پدیدآورندگان:

ص۵۸

فَأَكْرَمَهُ وَ نَعَّمَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَكْرَمَنِ » ( هنگامى كه انسان را خداوند مىآزمايد و اكرامش مىكند و متنعمش مىسازد ، مىگويد : خدايم گراميم داشته است : فجر 15 ) سكونى از امام باقر بنقل از پدرانش نقل كرده كه پيامبر خدا فرمود : خداوند مىفرمايد : بندهء مؤمن به هنگامى كه چيزى از دنيا را بر او سخت مىگيرم ، غمگين مىشود . در اين حال به من نزديكتر است و هنگامى كه دنيا را برايش گسترش مىدهم ، شاد مىشود و در اين حال از من دور تر است » سپس همين آيه را تا « بَلْ لا يَشْعُرُونَ » خواند . آن گاه فرمود : اين براى آنها آزمايشى است . مقصود از خيرات ، منافع پر ارزش است . بر خلاف شرور كه زيانهاى سخت است . بَلْ لا يَشْعُرُونَ : بلكه آنها شعور و دقت ندارند . برخى گويند : شعور از راه حواس است و لذا به خداوند شاعر گفته نميشود .