و غير قرآن ، مىپذيرند و تصديق ميكنند .
وَ الَّذِينَ هُمْ بِرَبِّهِمْ لا يُشْرِكُونَ
: و آنها كه بتها را در پرستش شريك خدا نميكنند . زيرا ايمان جز به ترك شرك ممكن نيست .
وَ الَّذِينَ يُؤْتُونَ ما آتَوْا
: و آنها كه زكات و صدقه ميدهند و بقولى كار نيكو ميكنند .
وَ قُلُوبُهُمْ وَجِلَةٌ
: حال آنكه دلهاى آنها ترسان است . حسن گويد : مؤمن داراى احسان و ترس و منافق بدكار و ايمن است .
امام صادق ( ع ) ميفرمايد : مؤمنين مىترسند كه ايمانشان قبول نشود . در روايت ديگرى است كه : مؤمن صدقات خود را با بيم و اميد ميدهد .
أَنَّهُمْ إِلى رَبِّهِمْ راجِعُونَ
: علت اين است كه آنها يقين دارند كه بازگشتشان بسوى خداست و مىترسند كه اعمال از آنها قبول نشود . زيرا ايمن نيستند از اين كه مبادا قصور و تفريط كرده باشند .
أُولئِكَ يُسارِعُونَ فِي الْخَيْراتِ
: اينها كه صفات مذكور را دارا هستند ، كسانيند كه بسوى طاعات سبقت ميگيرند . زيرا اشتياق دارند و ميدانند كه پاداش نيكو نصيب آنها خواهد شد .
وَ هُمْ لَها سابِقُونَ
: بخاطر همين طاعات است كه در رفتن به بهشت ، بر ديگران سبقت مىگيرند .
كلبى گويد : يعنى در انجام نيكيها بر امتهاى ديگر سبقت ميگيرند . ابن - عباس گويد : در نيكى و تقوى بر امثال خود سبقت ميگيرند .