قصيدة درمنقبت امام ثامن ولى ضامن امام أبو الحسن
علي بن موسى الرضا صلوات الله عليه وسلامه
ز گل نسيم تو جويد دل چو غنچه من *
كه يوسف است مرادم ز بوى پيراهن
تو نوگلى ومنم جانگداز كوره غم * تو يوسفى ومنم مبتلاى چاه حزن
رواست با رخ تو ترك ديدن خورشيد *
خطاست بي خط تو ياد آهويان ختن
به قصد كشتن أحباب زلف را مگشا * پى شكست دل خسته طره را مشكن
سرم چو حق تو شد در ره وفادارى * بيا وحق خود آخر ز گردنم بفكن
ززلف كج كه رخت راست مى كند چوگان * دلم فتاده چو گويى درون چاه ذقن
ز جور چين سر زلف كافرت شايد * كه من بدرگه سلطان دين كنم مأمن
امام روضه رضوان علي بن موسى * رضا وراضى ومرضى ومرتضاى زمن
همام وهادى ومهدى وهاشمى هيئت * امام وآمر ومشكور ومكة مسكن
بزرگ أهل هدايت بعلم وحلم وكرم
حبيب أهل روايت به اتفاق حسن
شرح إحقاق الحق — صفحة 659
مساهمون: السيد شهاب الدين المرعشي النجفي
ص٦٥٩