نظم آيات :
وجه اتصال آيه دوم بما قبل اين است كه : چون سابقاً دستوراتى بمردم داده شد و وعد و وعيدهايى براى تنبيه مردم به كار رفت ، در اين آيه مىخواهد بگويد كه مقدورات خداوند نامتناهى است و بر كارهاى خود قادر است و در حدود مصلحت ، انجام مىدهد . پس بر انسان واجب است كه اوامر خدا را اطاعت كند .