اعراب :
مقصود :
قبلا در حالات كافران سخن گفت و اينك در بارهء حالات مؤمنان مىفرمايد : إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ كانَتْ لَهُمْ جَنَّاتُ الْفِرْدَوْسِ نُزُلًا : كسانى كه خدا و رسولش را تصديق كردند : در حكم و علم خدا گذشته است كه باغهاى فردوس برين جايگاه ايشان است . قتاده گويد : فردوس ، وسط بهشت و بهترين جاى آن است . عبادة بن صامت از رسول گرامى نقل كرده است كه : « بهشت را صد درجه است و ميان هر دو درجه ، فاصلهاى است به اندازهء آسمان و زمين . فردوس درجهء عالى بهشت است و نهرهاى چهارگانهء بهشت از آنجا جارى مىشود . هر گاه از خدا سؤال مىكنيد ، فردوس را از خدا بخواهيد » . خالِدِينَ فِيها لا يَبْغُونَ عَنْها حِوَلًا : اينان همواره در فردوس برين هستند و كمبودى ندارند كه بخواهند از آنجا بجاى ديگر بروند . قُلْ لَوْ كانَ الْبَحْرُ مِداداً لِكَلِماتِ رَبِّي لَنَفِدَ الْبَحْرُ قَبْلَ أَنْ تَنْفَدَ كَلِماتُ رَبِّي وَ لَوْ جِئْنا بِمِثْلِهِ مَدَداً : اى پيامبر ، بمردم بگو : اگر دريا براى نوشتن كلمات خدايم ، مركب شود ، پيش از بپايان رسيدن كلمات ، دريا تمام مىشود ، اگر چه آب درياى ديگرى نيز بكمك آن در آوريم . مقصود از كلمات خدا ، احكام و مقدرات است . برخى گويند : مقصود مخلوقات الهى است . چنان كه در بارهء عيسى مىفرمايد : وَ كَلِمَتُهُ أَلْقاها إِلى مَرْيَمَ يعنى عيسى كلمهء خداست كه بمريم القا كرد ، ابو مسلم گويد : منظور از وعد و وعيد است . برخى گويند :