برخى گويند : هر چه خداوند به آن امر يا از آن نهى كرده ، عهد است . در عين حال ، گاهى انسان چيزهايى را از راه عهد و نذر بر خود واجب مىسازد . إِنَّ الْعَهْدَ كانَ مَسْؤُلًا : عهد نيز مورد پرسش قرار مىگيرد و انسان در مقابل آن كيفر و پاداش مىبيند . برخى گويند : يعنى : از خود عهد سؤال مىكنند كه به چه چيز ترا نقض كردند ؟ چنان كه از دخترهاى زنده بگور شده ، مىپرسند : چرا كشته شدهاند ( تكوير 8 ) وَ أَوْفُوا الْكَيْلَ إِذا كِلْتُمْ : هر گاه براى مردم چيزى را پيمانه مىكنيد ، حقوقشان را بطور كامل ادا كنيد و چيزى از آن كم نكنيد . وَ زِنُوا بِالْقِسْطاسِ الْمُسْتَقِيمِ : زجاج گويد : قسطاس يعنى ميزان ، خواه كوچك باشد خواه بزرگ . حسن گويد : قپان است . مجاهد گويد : اين كلمه ، رومى و به معناى عدل است . يعنى : بوسيلهء ميزانى كه در آن ضرر و زيانى نباشد ، وزن كنيد . ذلِكَ خَيْرٌ : قتاده گويد : يعنى ثواب اين كار ، بيشتر است . عطاء گويد : يعنى به خدا نزديك است . برخى گويند : مقصود اين است كه : اگر در دنيا پيمانه و وزن را بدقت ، انجام دهيد ، براى دنياى شما بهتر است . زيرا باعث خوش نامى شما مىشود و مردم شما را امانتدار مىشناسند . وَ أَحْسَنُ تَأْوِيلًا : و همچنين سرانجام اين كار ، در عالم آخرت هم بهتر است . بدين ترتيب ، خداوند متعال مردم را تشويق مىكند كه : مردم رعايت حقوق يكديگر را بكنند و در داد و ستدها اجناس را بدقت بپيمايند يا وزن كنند .
ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى)ج ۱۴ — صفحه 132
پدیدآورندگان: الشيخ الطبرسي
ص۱۳۲