اعراب :
مقصود :
از آنجا كه قبلا مردم بدكار را تهديد كرده بود ، در اينجا در صدد بيان كيفيت آن بر آمده ، مىفرمايد : وَ كُلَّ إِنسانٍ أَلْزَمْناهُ طائِرَهُ فِي عُنُقِهِ : ابن عباس ، مجاهد و قتاده گويند : يعنى هر انسانى عمل نيك و بدش را بگردنش افكندهايم . يعنى : همچون طوقى در گردن اوست و هرگز از او جدا نمىشود . علت اينكه : عمل را طائر گفته ، اين است كه عرب چنين كرده ، گويد : « جرى طائره بكذا » يعنى عملش اينطور جارى شد . نظير آن در قرآن اينهاست : قالُوا طائِرُكُمْ مَعَكُمْ ( يس 19 : گفتند : عملتان با خودتان است ) و إِنَّما طائِرُهُمْ عِنْدَ اللَّهِ ( اعراف 131 : همانا عملشان پيش خداست ) . حسن گويد : « طائر آدمى » يعنى چيزهاى با ميمنت و شوم او . مقصود هر چيزى است كه انسان بفال بد يا نيك مىگيرد . ابو عبيده و قتيبى گويند : طائر انسان يعنى : بهرهء او از نيك و بد . علت اينكه : گردن را ذكر كرده ، اين است كه اين عضو ، محل طوق طلايى است كه به گردن نيكوكاران افكنده مىشود و محل زنجيرى است كه به گردن بدكاران .