كه سرپرستشان كشته شده بود ، تقسيم كنند . آنها هم متاعها را دادند و بدين مناسبت ، آيهها نازل شد .
مقصود :
اكنون در باره اينكه مشركين اموال خود را در راه معصيت خدا صرف مىكردند ، مىفرمايد :
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ لِيَصُدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ فَسَيُنْفِقُونَها ثُمَّ تَكُونُ عَلَيْهِمْ حَسْرَةً
: كسانى كه در راه جنگ با پيامبر ، اموال خود را انفاق مىكنند ، براى اينكه مردم را از دين خداوند ، منع كنند ، به زودى دچار حسرت خواهند شد و خواهند فهميد ، كه در دنيا و در آخرت ، از آن نفعى نخواهند برد ، بلكه وسيلهء بدبختى آنها خواهد شد .
اينكه مىگويد : براى اينكه مردم را از دين خداوند ، منع كنند ، از اين حيث است كه آنها اگر چه دين خدا را نمىشناختند ، لكن نتيجهء عمل آنان ، چيزى جز اين نبود .
ثُمَّ يُغْلَبُونَ
: آن گاه در ميدان جنگ نيز دچار شكست خواهند شد . از اين جمله ، استفاده مىشود كه پيامبر گرامى اسلام در ادعاى نبوت ، راستگو بود ، زيرا از چيزى خبر مىدهد كه هنوز واقع نشده است .
وَ الَّذِينَ كَفَرُوا إِلى جَهَنَّمَ يُحْشَرُونَ
: كسانى كه كافر شدند ، بعد از آنكه در اين جهان ، بر اثر شكست ، دچار حسرت مىشوند ، در آخرت نيز گرفتار جهنم خواهند شد .
اينكه در اينجا باز هم
« وَ الَّذِينَ كَفَرُوا »
را تكرار مىكند ، بخاطر اين است كه برخى از آنهايى كه اموال خود را در راه مبارزهء با اسلام ، انفاق مىكردند ، بعداً مسلمان شدند . بنا بر اين عذاب آخرت مخصوص آن عدهاى است كه مردند و مسلمان نشدند .
لِيَمِيزَ اللَّهُ الْخَبِيثَ مِنَ الطَّيِّبِ وَ يَجْعَلَ الْخَبِيثَ بَعْضَهُ عَلى بَعْضٍ فَيَرْكُمَهُ