مقصود :
اكنون در باره اينكه مشركين اموال خود را در راه معصيت خدا صرف مىكردند ، مىفرمايد : إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ لِيَصُدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ فَسَيُنْفِقُونَها ثُمَّ تَكُونُ عَلَيْهِمْ حَسْرَةً : كسانى كه در راه جنگ با پيامبر ، اموال خود را انفاق مىكنند ، براى اينكه مردم را از دين خداوند ، منع كنند ، به زودى دچار حسرت خواهند شد و خواهند فهميد ، كه در دنيا و در آخرت ، از آن نفعى نخواهند برد ، بلكه وسيلهء بدبختى آنها خواهد شد . اينكه مىگويد : براى اينكه مردم را از دين خداوند ، منع كنند ، از اين حيث است كه آنها اگر چه دين خدا را نمىشناختند ، لكن نتيجهء عمل آنان ، چيزى جز اين نبود . ثُمَّ يُغْلَبُونَ : آن گاه در ميدان جنگ نيز دچار شكست خواهند شد . از اين جمله ، استفاده مىشود كه پيامبر گرامى اسلام در ادعاى نبوت ، راستگو بود ، زيرا از چيزى خبر مىدهد كه هنوز واقع نشده است . وَ الَّذِينَ كَفَرُوا إِلى جَهَنَّمَ يُحْشَرُونَ : كسانى كه كافر شدند ، بعد از آنكه در اين جهان ، بر اثر شكست ، دچار حسرت مىشوند ، در آخرت نيز گرفتار جهنم خواهند شد . اينكه در اينجا باز هم « وَ الَّذِينَ كَفَرُوا » را تكرار مىكند ، بخاطر اين است كه برخى از آنهايى كه اموال خود را در راه مبارزهء با اسلام ، انفاق مىكردند ، بعداً مسلمان شدند . بنا بر اين عذاب آخرت مخصوص آن عدهاى است كه مردند و مسلمان نشدند . لِيَمِيزَ اللَّهُ الْخَبِيثَ مِنَ الطَّيِّبِ وَ يَجْعَلَ الْخَبِيثَ بَعْضَهُ عَلى بَعْضٍ فَيَرْكُمَهُ