پرش به محتوای اصلی

ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى)ج ۱۰ — صفحه 124

پدیدآورندگان:

ص۱۲۴

بيان آيه 182 تا 186

قرائت

يذرهم : عراقيان به ياء و كوفيان به جزم و ديگران بنون و رفع خوانده‌اند . جزم آن بخاطر اين است كه : عطف بر محل « فلا هادى له » است مثل : « فَأَصَّدَّقَ وَ أَكُنْ » ( منافقين 10 ) .

لغت

استدراج : فرا گرفتن تدريجى . املاء : تاخير و مهلت . متين : قوى و سخت كيد : مكر . جنة : جنون . ملكوت : ملك اعظم كه متعلق به مالكى باشد كه مملوك نباشد .

مقصود :

قبلا در بارهء كسانى كه اهل هدايت و ايمانند ، سخن گفت . اينك در بارهء كسانى كه تكذيب آيات مىكنند ، مىفرمايد : وَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِنْ حَيْثُ لا يَعْلَمُونَ : آنان كه قرآن و معجزات پيامبر را تكذيب كردند ، بطورى كه ندانند ، آنها را بتدريج گرفتار مىكنيم ، تا ناگهان گرفتار آيند و نتوانند نجات يابند . چنان كه مىفرمايد : « بَلْ تَأْتِيهِمْ بَغْتَةً فَتَبْهَتُهُمْ فَلا يَسْتَطِيعُونَ رَدَّها » ( انبياء 40 : ناگهان آنها را فرا مىگيرد و آنها را مبهوت مىكند و نمىتوانند آن را رد كنند ) برخى گويند : ممكن است منظور عذاب آخرت باشد . يعنى ما عذاب آخرت را