برمىآيد كه خدا را بايد بنامهايى خواند كه خودش خوانده است . سَيُجْزَوْنَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ : به زودى جزاى كردار آنها در آخرت داده مىشود . برخى گفتهاند : يعنى هم در دنيا و هم در آخرت . وَ مِمَّنْ خَلَقْنا أُمَّةٌ يَهْدُونَ بِالْحَقِّ وَ بِهِ يَعْدِلُونَ : در اينجا خداوند خبر مىدهد كه در ميان انسانهايى كه آفريده است ، كسانى هستند كه مردم را بتوحيد و دين حق دعوت و ارشاد و به حق حكم مىكنند . ابن جريج از پيامبر گرامى روايت كرده است كه : اين آيه براى امت من است كه به حق داد و ستد مىكنند . نظير اين امتياز به قوم يهود نيز داده شده است : « وَ مِنْ قَوْمِ مُوسى أُمَّةٌ يَهْدُونَ . . . » ( اعراف 159 ) ربيع بن انس گويد : پيامبر خدا اين آيه را خواند و فرمود : گروهى از امت من بر حق پايدار مىمانند تا عيسى نازل شود . عياشى از امير المؤمنين ( ع ) روايت كرده است كه : به خدا ، اين امت ، به هفتاد و سه فرقه تقسيم مىشوند . همهء اين فرقهها در آتش هستند ، جز يكى . « وَ مِمَّنْ خَلَقْنا أُمَّةٌ . . . » تنها اين فرقه - كه به حق هدايت و به حق حكم مىكنند - اهل نجات هستند . از امام صادق ( ع ) و امام باقر ( ع ) نقل شده است كه فرمودند : مائيم آن امت
نظم آيات
در وجه اتصال اين آيه به سابق ، دو وجه گفتهاند : 1 - در آيهء پيش ، حال مردمى بيان كرد كه از حق غفلت مىكنند و در اين آيه ، حال آنهايى كه دعوت بدين حق و حكم بعدل مىكنند . 2 - اين آيه ، متصل است به « ذَرَأْنا . . . » يعنى مردمى آفريدهايم كه صفتشان آن است و مردمى آفريدهايم كه صفتشان اين