بيان آيه 70
لغت
ابسال : گرفتار كردن و كيفر دادن . شاعر گويد :
و ابسالى بنى به غير جرم * بعوناه و لا بدم مراق
يعنى : فرزندان خود را بدون اينكه جرمى مرتكب شده باشند يا خونى ريخته باشند ، تسليم كردم .
عدل : فدا حميم : آب جوش
اعراب
أَنْ تُبْسَلَ
: مفعول له
لَيْسَ لَها مِنْ دُونِ اللَّهِ
: صفت براى « نفس »
أُولئِكَ الَّذِينَ أُبْسِلُوا
: مبتدا و خبر .
لَهُمْ شَرابٌ مِنْ حَمِيمٍ
: خبر دوم يا كلام مستقل .
مقصود
باز هم در بارهء كافران خيره سر مىفرمايد :
وَ ذَرِ الَّذِينَ اتَّخَذُوا دِينَهُمْ لَعِباً وَ لَهْواً وَ غَرَّتْهُمُ الْحَياةُ الدُّنْيا
: رفتار اينان را مورد اعراض و انكار قرار ده و با آنها ملاطفت و مهربانى مكن و هم چنان بدعوت و موعظهء آنها ادامه ده . اينها دين را بازيچه و سرگرمى پنداشته و فريفتهء زندگى دنيا شدهاند . نظير اين آيه ، در سورهء نساء است :
« فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ وَ عِظْهُمْ »
( آيهء 63 : از آنها روى گردان باش و آنها را موعظه كن )
وَ ذَكِّرْ بِهِ أَنْ تُبْسَلَ نَفْسٌ بِما كَسَبَتْ
: و به قرآن يا معاد آنها را موعظه كن