تا كسى بر اثر كردار ناپسند در معرض هلاكت و بدبختى قرار نگيرد و گرفتار جهنم و كيفر خداوند نشود .
لَيْسَ لَها مِنْ دُونِ اللَّهِ وَلِيٌّ وَ لا شَفِيعٌ
: و كارش بمرحلهاى برسد كه جز خداوند يار و ياور و فرياد رسى نداشته باشد .
وَ إِنْ تَعْدِلْ كُلَّ عَدْلٍ لا يُؤْخَذْ مِنْها
: در روز قيامت اگر هر چه فدا كند و هر وسيلهاى كه دارد بر انگيزد از او قبول نميشود ، زيرا آن روز ، روز پذيرش توبه نيست . توبه فقط در دنيا قبول مىشود .
أُولئِكَ الَّذِينَ أُبْسِلُوا بِما كَسَبُوا
: اينها بر اثر كردار زشت خود در معرض هلاكت قرار گرفتهاند و راه نجاتى ندارند .
لَهُمْ شَرابٌ مِنْ حَمِيمٍ وَ عَذابٌ أَلِيمٌ بِما كانُوا يَكْفُرُونَ
: بر اثر اينكه كافر شدهاند ، براى آنهاست آب جوش و عذاب دردناك .
دربارهء اينكه آيا اين آيه منسوخ است يا نه ، اختلاف است ؟ قتاده گويد :
به « آية السيف » « 1 » نسخ شده است . برخى گفتهاند : منسوخ نيست ، بلكه تهديد است .
در هر صورت ، اين آيه تهديد شديدى است نسبت به كسانى كه كارشان استهزا به قرآن كريم است . تا كسى تابع راه و رسم آنها نشود . فراء گويد : هر امتى داراى عيدى است كه در آن روز به لهو و لعب مىگذراند . بجز امت محمد كه عيدى جز نماز و دعا و عبادت ندارد .
هامش
( 1 ) - ممكن است منظور از « آية السيف » اين آيه باشد :« فَقاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ لا تُكَلَّفُ إِلَّا نَفْسَكَ »( سورهء نساء 84 : در راه خدا جهاد كن كه جز بر نفس خود مكلف نيستى ) در روايت آمده است كه خداوند بر پيامبر خود شمشيرى نازل كرد كه داراى غلاف نبود و به او گفته شد :« فَقاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ لا تُكَلَّفُ إِلَّا نَفْسَكَ »( سفينة البحار 1 ر 679 ماده سيف ) ممكن است منظور آيهء 5 سورهء توبه« فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ »باشد ( الميزان 7 ر 157