يكتا خالص گردانند . حسن گويد : يعنى با ايمان خود رحمت و خشنودى خدا را از روى اخلاص بجويند .
فَأُولئِكَ مَعَ الْمُؤْمِنِينَ
: آنان هنگامى كه اين كارها را بكنند ، با مؤمنان در بهشت و جايگاه كرامت ، خواهند بود .
وَ سَوْفَ يُؤْتِ اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ أَجْراً عَظِيماً
: كلمهء « سوف » در زبان عرب ، براى وعده و تطميع به كار مىرود . لكن در مورد خداوند ، حتمى و لازم است ، زيرا او - كريمترين كريمان بوده و وعدهء كريم ، قطعى است . در مورد غير از منافقان شرط توبه و اصلاح و اعتصام ، نكرده است و فقط اين شرط در مورد منافقان مىباشد . و انگهى پس از آن نيز ، شرطى ديگر افزوده و آن اخلاص است ، زيرا نفاق گناه قلب و اخلاص توبه قلب است . سپس فرمود
« فَأُولئِكَ مَعَ الْمُؤْمِنِينَ »
يعنى آنها با مؤمنانند و نفرمود آنها مؤمن يا از مؤمنانند و اين نشان غليظ و خشم خداوند بر ايشان است . پس از آن در بيان پاداش مؤمنان كلمه « سوف » را كه براى وعدهء دور است به كار برد ، زيرا اكنون منافقان - كه توبه كردهاند - به آنها ضميمه شدهاند . اين در صورتى است كه مقصود همهء مؤمنان باشد ، اعم از كسانى كه زمانى كافر بوده يا نبودهاند . اين احتمال نيز وجود دارد كه مقصود ، افزونى ثواب ، براى كسانى باشد كه سابقهء كفر و نفاق نداشته باشند .