پس از ياس ، ايمن بودن از كيفر خداوند است . زيرا پروردگار متعال مىفرمايد :
فَلا يَأْمَنُ مَكْرَ اللَّهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْخاسِرُونَ »
يعنى از كيفر خداوند جز مردم زيانكار كسى ايمن نمىشود : يكى از آنها نافرمانى پدر و مادر است زيرا خداوند ، عاق را جبار و شقى ناميده است :
« وَ بَرًّا بِوالِدَتِي وَ لَمْ يَجْعَلْنِي جَبَّاراً شَقِيًّا »
( سوره مريم 32 ) سپس قتل نفس است كه بناحق صورت گيرد ، زيرا مىفرمايد :
« وَ مَنْ يَقْتُلْ مُؤْمِناً مُتَعَمِّداً فَجَزاؤُهُ جَهَنَّمُ خالِداً فِيها »
( سوره نساء 93 ) يعنى كسى كه مؤمنى را عمدا بكشد ، كيفرش جهنم است و در آن جاودانى است ديگر نسبت ناروا بزنان پاكدامن دادن است زيرا خداوند مىفرمايد :
« إِنَّ الَّذِينَ يَرْمُونَ الْمُحْصَناتِ الْغافِلاتِ الْمُؤْمِناتِ لُعِنُوا فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ وَ لَهُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ »
( سوره نور 23 ) يعنى كسانى كه نسبت ناروا بزنان پاكدامن غافل و مؤمن مىدهند ، در دنيا و آخرت ملعونند و براى ايشان عذابى بزرگ است . ديگر خوردن مال يتيم است خداوند مىفرمايد :
« إِنَّ الَّذِينَ يَأْكُلُونَ أَمْوالَ الْيَتامى ظُلْماً . . . »
( سوره نساء آيهء 10 ) يعنى كسانى كه مال يتيمان را بظلم مىخورند . ديگر فرار از جنگ است . خداوند مىفرمايد :
« وَ مَنْ يُوَلِّهِمْ يَوْمَئِذٍ دُبُرَهُ إِلَّا مُتَحَرِّفاً لِقِتالٍ أَوْ مُتَحَيِّزاً إِلى فِئَةٍ فَقَدْ باءَ بِغَضَبٍ مِنَ اللَّهِ وَ مَأْواهُ جَهَنَّمُ وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ »
( سوره انفال 16 ) يعنى هر كه در روز جنگ پشت به دشمن كند - مگر آنكه براى حملهاى منحرف شود يا به طرف گروهى ديگر برود - قرين غضب خدا شده و جايش جهنم است كه سرانجامى است بد .
ديگر رباخوارى است خداوند مىفرمايد :
« الَّذِينَ يَأْكُلُونَ الرِّبا لا يَقُومُونَ إِلَّا كَما يَقُومُ الَّذِي يَتَخَبَّطُهُ الشَّيْطانُ »
( سوره بقره 275 ) يعنى كسانى كه ربا مىخورند برنمىخيزند همچون كسانى كه مجنونشان كرده است و مىفرمايد :
« فَإِنْ لَمْ تَفْعَلُوا فَأْذَنُوا بِحَرْبٍ مِنَ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ »
( سوره بقره 279 ) يعنى اگر بجاى نياورند براى جنگ خدا و رسولش آماده شوند . ديگر سحر است مىفرمايد :
« وَ لَقَدْ عَلِمُوا لَمَنِ اشْتَراهُ ما لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ خَلاقٍ »
( سوره بقره 102 ) يعنى دانستند كه آنچه خريدارى كردند ، در آخرت سودى ندارد .