رمضان ديگر ، مىبخشيم و مىپوشيم » .
برخى گفتهاند : « معناى آن اين است كه : « اگر از گناهان كبيره ، از قبيل زنا ، اكل مال به باطل و . . . كه در اين سوره ، تا كنون از آنها نهى شده است ، اجتناب كنيد ، از گذشتهء شما چشمپوشى مىكنيم » ابن مسعود گفته است : « هر چه خداوند از اول سوره تا آيه 30 از آن نهى كرده ، معصيت كبيره است ، زيرا قرآن مىگويد :
« قُلْ لِلَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ يَنْتَهُوا يُغْفَرْ لَهُمْ ما قَدْ سَلَفَ »
( سوره انفال 38 يعنى : بمردم كافر بگو اگر بازگردند ، گذشتهء آنها بخشوده مىشود ) و نيز مىگويد :
« لا تَنْكِحُوا ما نَكَحَ آباؤُكُمْ
. . .
إِلَّا ما قَدْ سَلَفَ »
( سوره نساء 22 يعنى با همسر پدر ازدواج مكنيد ، مگر آنچه گذشته است
وَ نُدْخِلْكُمْ مُدْخَلًا كَرِيماً
: و شما را در مكانى پاك و نيكو - كه هيچ ناراحتى ندارد .
داخل مىسازيم .
بررسى گناهان كبيره
عبد العظيم حسنى از امام دهم ( ع ) نقل مىكند كه : عمرو بن عبيد بصرى بر امام صادق ( ع ) وارد شد و پس از سلام ، نشست و اين آيه را تلاوت كرد :
« الَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبائِرَ الْإِثْمِ وَ الْفَواحِشَ »
( سوره شورى 37 يعنى كسانى كه از گناهان كبيره و زشتىها اجتناب مىكنند ) پس ساكت شد . حضرت پرسيد : چرا ساكت شدى ؟ پاسخ داد : دوست دارم گناهان كبيره را از كتاب خدا بشناسم .
فرمود : آرى اى عمرو ، بزرگترين گناهان كبيره ، شرك است ، زيرا خداوند مىفرمايد :
« إِنَّ اللَّهَ لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ »
( نساء 48 يعنى خداوند گناه شرك را نمىآمرزد و نيز مىفرمايد :
« مَنْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ وَ مَأْواهُ النَّارُ »
( سوره مائده 72 ) يعنى : كسى كه به خدا شرك آورد ، خداوند بهشت را بر او حرام كرده است .
پس از شرك ، ياس از رحمت الهى است ، زيرا خداوند متعال مىفرمايد :
« لا يَيْأَسُ مِنْ رَوْحِ اللَّهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْكافِرُونَ »
( سوره يوسف 87 ) يعنى تنها مردم كافر از رحم خدا مايوس مىشوند .