چرا سزاوار نفرين شدند ؟
« اَضْرَعَ اللهُ خُدُودَكُمْ ، وَاَتْعَسَ جُدُودَكُمْ ، لاَتَعْرِفُونَ الْحَقَّ كَمَعْرِفَتِكُمُ الْبَاطِلَ ، وَلاَتُبْطِلُونَ الْبَاطِلَ كَاِبْطَالِكُمُ الْحَقَّ »
( خداوند روى شما را خوار گرداند و حظّ و بهره شما را ناقابل نمايد ، شما آن گونه كه با باطل آشنا هستيد نسبت به حق شناخت نداريد ، و آن گونه كه حق را از بين مىبريد در صدد ابطال باطل نيستيد . )
حضرت اميرالمؤمنين ( عليه السلام ) آنها را نفرين نموده و مىفرمايند : « اضرع الله خدودكم » ، « خدود » جمع « خدّ » به معناى گونه و كنايه از صورت است ، « اضرع » هم به معناى « اذلّ » است ; يعنى خدا صورتهاى شما را به خاك مذلّت بنشاند .
« و اتعس جدودكم » ، « تعس » يعنى از بين رفتن و « إتعاس » به معناى از بين بردن است . « جدود » هم جمع « جدّ » به معناى بهره است . « اتعس جدودكم » يعنى خداوند نابود كند بهره هاى شما را . يعنى اميد است خدا شما را دچار بدبختى ، مذلّت ، خوارى و سرافكندگى نمايد .
« لاتعرفون الحقّ كمعرفتكم الباطل » شما آن مقدار كه باطل را مىشناسيد دنبال شناخت حق نيستيد . « و لاتبطلون الباطل كابطالكم الحقّ » و آن طورى كه حق را ابطال مىكنيد باطل را ابطال نمىكنيد ; آن طورى كه بايد معاويه باطل را نابود كنيد علىّ حق را حمايت نمىكنيد ; يعنى صدماتى كه به على ( عليه السلام ) كه در راه حق است مىزنيد بيش از آن صدماتى است كه به معاويه باطل مىزنيد .
والسّلام عليكم و رحمة الله و بركاته
درسهايى از نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 166
مساهمون: الشيخ المنتظري
ص١٦٦