ويژگى هاى اسلام و قرآن
بعد حضرت على ( عليه السلام ) فرموده اند :
1 - « أَرْسَلَهُ بِالدِّينِ الْمَشْهُورِ »
( خداوند پيامبراكرم ( صلى الله عليه وآله و سلم ) را با دين واضح و روشن فرستاد . )
« شَهَرَ سيفَهُ » معنايش اين است كه شمشيرش را كشيد و ظاهر كرد ، دين مشهور يعنى دينى كه ظاهر است ، چون اسلام دين توحيد است و توحيد امرى بوده كه همه پيغمبران مردم را به آن دعوت مىكردند ، بنابراين دين توحيد بين اهل حق دينى ظاهر و هويداست .
2 - « وَالْعَلَمِ الْمَأْثُورِ »
( و با يك وسيله هدايتى كه به ما رسيده و براى ما نقل شده است . )
« عَلَم » يعنى چيزى كه به وسيله آن انسان هدايت مىشود . در زمان قديم دنباله راهها يك مناره اى و علامتى مىگذاشتند كه مردم به وسيله آنها راه را پيدا كنند ، اينها را « أعلام » مىگفتند . « مأثور » به معناى نقل شده و روايت شده است ، و مقصود از آن ممكن است اين باشد كه دين اسلام وسيله هدايتى است كه نمونه اش - يعنى اصل توحيد - از گذشتگان نظير ابراهيم ، موسى ، عيسى و پيامبران ديگر نقل شده است . و ممكن است مراد اين باشد كه اين اسلامى كه ما مىگوييم همان اسلامى است كه از پيامبر نقل شده است ; زيرا زمان حضرت على ( عليه السلام ) تا زمان پيامبر فرق مىكرد ، و در اثر مرور زمان و سياست هاى حاكم تفاوت در درك اسلام بهوجود آمده بود .
3 - « وَالْكِتَابِ الْمَسْطُورِ »
( و با كتاب نوشته شده . )
كتابى كه باطنش در لوح محفوظ نوشته شده ، و ظاهرش هم در دل مسلمانها و هم در آن كاغذها و كِتفهايى كه نويسندگان وحى نوشته اند گردآورى شده است .