تخطي إلى المحتوى الرئيسي

إثنا عشر رسالة — صفحة 69

مساهمون:

ص٦٩
يعنى زماني قليل صبر نمودن بعد از فراغ پس بعد از آن استبرأ كردن مستحب است چنانچه در حديث از أبى جعفر الباقر ( ع ) وأبى عبد الله الصادق عليهما السلام روايت شده است وطريق استبرأ على الأشهر آن است كه انگشت وسطى را از دست چپ بر مقعد گذاشته تا أصل قضيب وتحت خصيتين به قوت تمام بكشند تا سه بار پس انگشت مسجه را در زير قضيب وانگشت ابهام را بر بالا گذاشته تا كنار خشفه سه بار ديكر بكشد پس حشقه را بفشرد وذكر را بيفشاند سه بار كه مجموع نه بار شود وچنانچه مختار مبسوط واختيار معتبر است ودر استظهار واستبراء أتم وأبلغ است وشيخ مفيد رحمه الله تعالى در معنعه مىگويد " ما تحت اثنين تا أصل قضيب را از فوق وتحت ميان ابهام ومسجه گذاشته به تمامى از پنج تا طرف دو بار يا سه بار به اعتمام وتمام بكشد وسيد مرتضى رضوان الله تعالى عنه اكتفا به آن كرده است كه تمام قضيب را از أصل تا طرف سه بار به قوت بفشارند وبيفشرد ومنطوق حديث مولانا الباقر عليه السلام به طريق تهذيب واستبصار آنكه از أصل قضيب تا طرف حشفه سه بار بيفشرد دو طرف را گرفته سه بار بيفشاند وصدوق رضوان الله تعالى عليه در فقيه از كشيدن از مقعده تا اثنين به انگشت سه بار به قوت افتاندن