تخطي إلى المحتوى الرئيسي

إثنا عشر رسالة — صفحة 108

مساهمون:

ص١٠٨
لازم است مسألة در اصلاح رعايت تدوير لحيه در جهت عرض مستحب است مستند حكم استحباب صحيحه محمد بن مسلم است از طريق كافى قال رايت أبا جعفر الباقر عليه السلام يأخذ من لحيته فقال دوروها مسألة موى سفيد كه در لحيه ظاهر شود كندن مكروه است وحرام نيست وحديث شريف رسول الله صلى الله عليه وآله كه فرموده الشيب نور فلا تنتفوه تنزيهي محمول است كه معاد آن كراهت است نه نهى تحريمى وآنكه در حديث ديگر فرموده است الشيب وقار بر آن دلالت دارد ولا باس به كه در أحاديث أوصياء طاهرين عليهم السلام وارد است مقصود از آن بيان جواز است نه نفى كراهيت وپيش من أصح آن است كه كراهت در نتف شيب است بخصوص اما قض وجز مكروه نيست چنانچه صدوق رضوان الله تعالى عليه در فقيه روايت كرده گفته است كان عليه السلام لا يرى بجز الشيب بأسا ويكره نتفه فالنهي عن نتف الشيب نهى كراهية لا نهى تحرى لان الصادق عليه السلام يقول لا باسم بجز الشمط ونتفه وجزه أحب إلى من نتفه مسألة سنت است كه قلم أظفار