مقدمه
دوران متوكل عباسى را آغاز سقوط عباسيان ميتوان شمرد كه از آن ضعف و سستى كه در كار دولت رخ داد مقدمات زوال آن فراهم شد و اين وضع همچنان ببود تا بسال 656 كه دولت عباسى بدست تاتار برافتاد . علت سقوط عباسيان تنها نفوذ تركان نبود كه تكيهء اين خاندان را بر ايرانيان در شمار عوامل ضعفشان بايد آورد كه عربان بسبب نفوذ ايرانيان و تركان كينهتوز شدند زيرا مناصب بزرگ دولت نخست خاص ايرانيان بود و بعد خاص تركان شد و مردم عرب كه مايه اسلام و قوام دولت بودند از كارهاى مهم دور ماندند و حميتشان سستى گرفت و از تأييد دولت دريغ كردند و بلكه بكارشكنى پرداختند .
از موجبات كينه عربان با عباسيان يكى كشتار هولانگيز امويان بود و هم آن ستمها كه نسبت بخاندان علوى روا ميداشتند و ناچار علويان بر ضد ايشان قيام كردند و از لوازم كوشش در تضعيف دولتشان دريغ نكردند كه خلافت را حق خويش ميدانستند و عباسيان را غاصب خلافت ميشمردند كه دولت عباسيان نخست بنام علويان پايه گرفته بود و در آن دعوتها كه در همه ديار اسلام بر ضد امويان ميشد كوشش و محبوبيت علويان در پيشرفت كار اثر فراوان داشت و بيشتر كسانى كه براى سقوط خاندان اموى كوشش داشتند پنداشتند كه اين كوشش را بسود علويان و بخاطر استقرار دولت ايشان ميكنند .