صادق عليهما السّلام سقا بود و معروف كرخى بدست على بن موسى عليه السّلام مسلمان شد و دربان خانه او بود تا از دنيا رفت « 1 » و اكثر فضلا به انتساب به آنها فخر ميكردند ، مالك را بر در خانه از مسأله پرسيدند جواب نداد علت پرسيدند گفت علم از جعفر بن محمّد صادق عليهما السّلام ميگرفتم هرگاه نزد او ميرفتم تا استفاده كنم برمىخاست و بهترين جامه خود ميپوشيد و عطر ميزد و در بالاى منزل مىنشست و حمد خداى تعالى ميگفت و چيزى به من مىآموخت و استفاده ابو حنيفه از آن حضرت خود ظاهر است و برهان نميخواهد و اين فضايل براى هيچيك از صحابه اتفاق نيفتاد پس او افضل از همه بود .
[ امامت ائمه دوازدهگانه ]
و النّقل المتواتر دلّ على الأحد عشر و لوجوب العصمة و انتفائها عن غيرهم و وجود الكمالات فيهم .
هامش
( 1 ) مردم زمان ما تعجب ميكنند از اينكه علامه از مشايخ صوفيه بحرمت و تكريم نام ميبرد و همچنين بزرگان علماى پيشين چنان كه در تفسير ابو الفتوح و منهج الصادقين نيز گفتيم صوفيه آن عهد غالبا نيكمردان و صالحان و عباد بودند و آن نفرت و بدنامى كه در اين عهد اخير از آنها پيدا شده در آن وقت نبود اكنون بيشتر بستگان بدين قوم شريف مردم فاسق و لا ابالى و بىاعتنا بشرع و احكام گشتند و در آن عهد چنين نبودند بلكه مانند ساير طبقات اكثر صالح و گروهى منحرف بودند و آن مذمت كه از صوفيه دنياپرست و عالم سوء و متكلم مجادل در روايات است راجع بگروه خاصى است و اللّه العالم .
و شهيد رحمه اللّه در وقف دروس بر صوفيه شرائط صوفى و خانقاه را ذكر كرده تا وقف بر آنها صحيح باشد از جمله فرمايد و الصوفية المعرضون عن الدنيا المشتغلون بالعبادة و الاقرب اشتراط ان لا يخرجوا عن الشريعة الحقة و فى اشتراط ترك الحرفة تردد و يحتمل استثناء التوريق و الخياطة و ما يمكن فعله فى الرباط و لا يشترط سكنى الرباط ( خانقاه جائى بود مانند مدرسه داراى منزلهاى بسيار كه براى سكنى صوفيان ميساختند ) و لا لبس الخرقة من شيخ و لا زى مخصوص انتهى . مقصود از ذكر تفصيل آن بود كه بدانى تنفر مردم عهد ما از تصوف براى اعمال زشتى است كه بيشتر آنان ابا ندارند و علمى كه مؤسس آن على ( ع ) باشد ضلال نيست .