فصل هفتم حبس افراد داراى رفتارهاى ناهنجار و افراد محكوم به حدود الهى
1 . حبس شهادتدهندهء به دروغ ( شاهد زور )
از طريق شيعه روايتى موثق از امير المؤمنين - عليه السلام - دربارهء حبس شاهد زور وارد شده است و اهل سنّت نيز رواياتى روايت كردهاند كه عمر بن خطاب شاهد زور را زندانى مىكرد گرچه برخى از آن روايات ، ضعيف يا داراى معارض است چنان كه ابن قدامه بدان تصريح كرده است .
علماى ما اتفاق كردهاند بايد شاهد زور به صلاحديد حاكم ، تعزير شود و كسى را نيافتم جز شيخ حرّ عاملى در بداية الهدايه كه فتوا به حبس داده باشد . امّا برخى از اهل سنّت فتوا دادهاند در صورت صلاحديد حاكم ، زندانى مىشود .
روايات شيعه و سنى
1 . عن أحمد بن محمد بن عيسى ، عن محمد بن يحيى ، عن غياث بن إبراهيم ، عن جعفر ، عن أبيه ، إنّ عليّا عليه السّلام كان إذا أخذ شاهد زور ، فإن كان غريبا بعث به إلى حيّه ، و إن كان سوقيّا بعث به إلى سوقه ، فطيف به ، ثم يحبسه أيّاما ثم يخلّي سبيله ؛ « 1 »
على - عليه السلام - هرگاه شاهد زور را دستگير مىكرد اگر غريب بود ، او را به
هامش
( 1 ) . تهذيب الاحكام ، ج 6 ، ص 280 ، ح 175 ، وسائل الشيعة ( به نقل از : تهذيب الاحكام ) ، ج 18 ، ص 244 ، ح 3 ؛ نك : كنز العمّال ، ج 7 ، ص 29 .