فصل حرف تاء
تتن ( تنباكو ) :
آب قليان كه زرد شده باشد ادرارآور و بشدت عرقآور است و استسقاء را مىزدايد و در حاشيه افزوده شده كه اگر فتيلهاى را به چرك داخل نى قليان بيالايند و چند بار در زخم نواصير بگذارند آن را بهبود مىبخشد و اگر اين چرك خشك باشد و با آن سرمه كنند اشكريزى را مىزدايد .
ترمس ( باقلاى مصرى ) :
ماليدن آن سم حشرات را جذب مىكند .
تمر ( خرما ) :
خرماى پخته با شنبليله براى تبهاى بلغمى مفيد است و عطش را قطع مىكند و سنگ كليه و مثانه را خرد مىنمايد و اگر همراه با انجير و مويز و شنبليله آن را بپزند و آبش را با عسل بياميزند و بقوام آورند درد سينه را مىزدايد و قرحههاى آن را بهبود مىبخشد و براى سرفه و انواع تنگ نفس خصوصا با پر سياوشان مفيد است .
تمر هندى :
مغز هسته آن منى را نگهميدارد ( از سرعت انزال جلوگيرى مىكند )
توبال الحديد ( براده آهن ) را اگر در جاى مرطوبى بگذارند تا زنگ بزند براى جرب و قرمزى چشم و همراه با يك چهارم وزنش نوشادر براى سفيد شدن چشم و ورم خونى قرنيه سودمند مىباشد .
توت :
آب ريشه و برگ آن را اگر با انجير و برگ هلو بجوشانند و بخورند كرمها را خارج مىكند .
تين ( انجير ) :
اگر انجير را هفت روز در سركه بخيسانند و هر روز پنج عدد از آن بخورند و كمى از سركه آن بياشامند و قسمتى از آن را بر طحال ضماد كنند ورم طحال را مىزدايد و نيز اگر زگيل ( در اصطلاح كرمان ستاره ) را با چوب انجير نر بسوزانند به تجربه رسيده كه آن را مىزدايد .