فصل [ به كار بردن عشبه مغربيه ]
به كار بردن عشبه مغربيه چند نوع دستور دارد و خاصيتهاى آن اين است كه بازكننده ، منضج ، رقيقكننده ، برنده ، عرقآور و ادرارآور است حرارت غريزى را تقويت مىكند و در آن خاصيت پادزهرى است و سميت خلطها و غير آنها را دفع مىكند و نيز سستكننده است و از اين جهت نعناع ، مصطكى و چيزهاى ديگرى كه معده را تقويت مىكنند به آن مىافزايند ، زخم را خشك مىكند و بيماريهاى پوستى را بهبود مىبخشد خاصيتهاى آن مانند چوب - چينى است و براى اشخاص حرارتى زيان دارد براى مفاصل و تنگ نفس سرفه ، فلج ، سستى اعضاء ، پيسى ، عرق النسا ( سياتيك ) مفيد است و خواصش در كتب پزشكى نوشته شده .
اما دستور آن بروش مسيحيان اين است كه سى درهم از آن را از طرف طول مىشكافند و از طرف عرض آن را به اندازه جو مىبرند و در شش رطل آب يك شبانهروز مىخيسانند و مانند چوب چينى مىجوشانند تا بيك سوم برسد و با آن بيمار را بخور مىدهند و مانند چوب چينى از آب آن مىآشامند و ايام ديگر هم از آن آب مىنوشند و تفاله آن را در دوازده رطل آب مىجوشانند تا بيك سوم برسد و آن را در غذا يا نوشيدنيهاى خود تا چهل روز يا كمتر و به قدر نياز به صرف مىرسانند و هروقت كه آب تمام شد دوباره آن را با همان شرايط كه در چوب چينى گذشت مىجوشانند .
روش هندى :
براى اشخاص متوسط هر روز شش مثقال عشبه را در صد مثقال آب با پنجاه مثقال گلاب و پنجاه مثقال عرق بيد مىپزند تا بيك دوّم برسد و سه روز مىخورند و هفت مثقال عشبه را در ظرف سه روز بعد بر آب مىافزايند و در سه روز بعد هر روز هشت مثقال عشبه و به اندازه مناسبى