پارهاى از داروها را بايد روزها و حتى ماهها در داخل مقدارى شعير ( جو ) بگذارند تا فعل و انفعالات لازم بين اجزاء صورت بگيرد برخى از معجونها را مانند معجونهاى مخصوص معده و جوارشنها در همان روز تركيب به كار مىبرند .
پس از آماده شدن معجون را بايد در ظرفى شيشهاى بريزند اما نبايد آن را پر كنند و بايد مقدارى هوا براى تنفس دارو در ظرف باشد . اين طريقهاى است كه در كتابها نوشتهاند اما به نظر من اين راه ناقص است و تركيبى ملاطى و كماثر مىباشد و بهتر آن است كه رب معجون را از راه خيساندن اجزاء خشك در يك ظرف و اجزاء سست در يك ظرف و صمغها را در ظرف ديگر بدست آوريم و بايد آنقدر داروها خيسانده شوند تا كليه قواى خود را به آب بدهند و آب را چند بار بايد عوض كنيم و سپس آبها را جداگانه يعنى آب چيزهاى سخت را بر آتش بسيار ملايم و بايد آب چيزهاى سست را بر آتش گرم يا در آفتاب غليظ كرده و سپس آنها را بهم بياميزيم و آنگاه صمغها و عصارههاى محلول را داخل كرده و بر آتشى ملايم بگذاريم تا بقوام عسل برسد و سپس عسل را تا اندازهاى كه دارو را براى بيمار خوشخوار كند يعنى يك يا دو و يا سه برابر آن بيفزائيم كه اين اندازه براى داروهاى مختلف متفاوت است . پس از آن بايد داروهائى مانند فلوس و يا شير خشت و غير آنها را اضافه كرده و بر خاكستر گرمى بگذاريم تا قوام لازم را پيدا كند ممكنست كه تفالههاى باقيمانده را بسوزانند و خاكسترش را در معجون داخل كنند و چنين معجونى درست ، خالص و نيرومند و داراى مزاج و عملى واحد است و اندازه خوراكش بايد بتناسب مقدار خاكستر تفالهاى كه در آن ريختهاند كم شود و نيز ممكن است كه عسل را در آن بريزند بلكه آن را غليظ
دقائق العلاج ( فارسي ) — صفحة 69
مساهمون: محمد كريمخان الكرماني
ص٦٩