برگشت بيمارى سيزده علامت دارد :
اول - كمى نيروى بيمار و سبك نشدن بيمارى پس از بحران .
دوم - بىاشتهائى .
سوم - سنگينى و كسالت .
چهارم - بدى گوارش .
پنجم - آماس حوالى كبد و طحال و ورم كردن چهره و زير پلكها .
ششم - بيدار خوابى همراه با اضطراب .
هفتم - تشنگى شديد .
هشتم - پيدا نشدن آثار تغذيه و بهبودى كلى بدن .
نهم - اگر پس از بحران دملها به طرف داخل بروند و دوباره پيدا نشوند .
دهم - عوارض هر نوبه مجددا شديدتر باشد .
يازدهم - زياد شدن تندى نبض .
دوازدهم - پيشاب داراى حالاتى كه در پيدايش بيمارى بوده از قبيل نارنجى ، قرمزى ، زردىرنگ و غيره باشد .
سيزدهم - بيمار سردرد و سنگينى و دوار سر داشته باشد .
بيماريهائى كه بيشتر برميگردند تبهاى ناشى از ورمها ، صرع ، سردرد همراه با كمبينى ، درد نيمه سر و سردرد دائمى درد كبد و طحال و كليه ، بيماريهاى نزلهاى مثل خرابى چشم ، سرفه ، تنگى نفس و امثال آن است و بخصوص در اين مواقع بر طبيب واجب است كه تا از بهبودى كامل بيمار اطمينان نيافته از درمان او دست نكشد .
اگر در درمان بيمارى پزشك به دفع سبب اصلى نپرداخته باشد و از خاصيتهاى درمانى غير قطعى استفاده كرده باشد ممكن است بيمارى با
دقائق العلاج ( فارسي ) — صفحة 102
مساهمون: محمد كريمخان الكرماني
ص١٠٢