فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَى عَلَى اللَّهِ كَذِبًا أَوْ كَذَّبَ بِآَيَاتِهِ أُولَئِكَ يَنَالُهُمْ نَصِيبُهُمْ مِنَ الْكِتَابِ حَتَّى إِذَا جَاءَتْهُمْ رُسُلُنَا يَتَوَفَّوْنَهُمْ قَالُوا أَيْنَ مَا كُنْتُمْ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ قَالُوا ضَلُّوا عَنَّا وَشَهِدُوا عَلَى أَنْفُسِهِمْ أَنَّهُمْ كَانُوا كَافِرِينَ ( 37 )
كيست ستمكارتر از آن كه به خدا دروغ بندد يا آيات أو را دروغ انگارد ؟ نصيبي كه برايشان مقرر شده به آنها خواهد رسيد . آن گاه كه فرستادگان ما بيايند تا جانشان را بگيرند ، مىپرسند : آن چيزهايى كه به جاى خدا پرستش مىكرديد ، اكنون كجايند ؟ گويند : تباه شدند واز دست ما رفتند . ودر اين حال به زيان خود شهادت دهند ، كه كافر بودهاند . ( 37 )