قَالَ ادْخُلُوا فِي أُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِكُمْ مِنَ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ فِي النَّارِ كُلَّمَا دَخَلَتْ أُمَّةٌ لَعَنَتْ أُخْتَهَا حَتَّى إِذَا ادَّارَكُوا فِيهَا جَمِيعًا قَالَتْ أُخْرَاهُمْ لِأُولَاهُمْ رَبَّنَا هَؤُلَاءِ أَضَلُّونَا فَآَتِهِمْ عَذَابًا ضِعْفًا مِنَ النَّارِ قَالَ لِكُلٍّ ضِعْفٌ وَلَكِنْ لَا تَعْلَمُونَ ( 38 )
گويد : به ميان امتهايى كه پيش از شما بودهاند ، از جن وانس ، در آتش داخل شويد . هر أمتي كه به آتش داخل شود أمت همكيش خود را لعنت كند . تا چون همگى در آنجا گرد آيند ، گروههايى كه پيرو بودهاند در بارهء گروههايى كه پيشوا بودهاند گويند : پروردگارا ، اينان ما را گمراه كردند ، دو چندان در آتش عذابشان كن . گويد : عذاب همه دوچندان است ولى شما نمىدانيد . ( 38 )