فَلَمَّا قَضَيْنَا عَلَيْهِ الْمَوْتَ مَا دَلَّهُمْ عَلَى مَوْتِهِ إِلَّا دَابَّةُ الْأَرْضِ تَأْكُلُ مِنْسَأَتَهُ فَلَمَّا خَرَّ تَبَيَّنَتِ الْجِنُّ أَنْ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ الْغَيْبَ مَا لَبِثُوا فِي الْعَذَابِ الْمُهِينِ ( 14 )
چون حكم مرگ را بر أو رانديم حشرهاى از حشرات زمين مردم را بر مرگش آگاه كرد : عصايش را جويد . چون فرو افتاد ، ديوها دريافتند كه اگر علم غيب مىدانستند ، در آن عذاب خواركننده نمىماندند . ( 14 )