وَلِسُلَيْمَانَ الرِّيحَ غُدُوُّهَا شَهْرٌ وَرَوَاحُهَا شَهْرٌ وَأَسَلْنَا لَهُ عَيْنَ الْقِطْرِ وَمِنَ الْجِنِّ مَنْ يَعْمَلُ بَيْنَ يَدَيْهِ بِإِذْنِ رَبِّهِ وَمَنْ يَزِغْ مِنْهُمْ عَنْ أَمْرِنَا نُذِقْهُ مِنْ عَذَابِ السَّعِيرِ ( 12 )
وباد را مسخّر سليمان كرديم . بامدادان يك ماهه راه مىرفت وشبانگاه يك ماهه راه . وچشمهء مس را برايش جارى ساختيم وگروهى از ديوها به فرمان پروردگارش برايش كار مىكردند وهر كه از آنان سر از فرمان ما مىپيچيد به أو عذاب آتش سوزان را مىچشانيديم . ( 12 )