وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ رَبِّ أَرِنِي كَيْفَ تُحْيِي الْمَوْتَى قَالَ أَوَلَمْ تُؤْمِنْ قَالَ بَلَى وَلَكِنْ لِيَطْمَئِنَّ قَلْبِي قَالَ فَخُذْ أَرْبَعَةً مِنَ الطَّيْرِ فَصُرْهُنَّ إِلَيْكَ ثُمَّ اجْعَلْ عَلَى كُلِّ جَبَلٍ مِنْهُنَّ جُزْءًا ثُمَّ ادْعُهُنَّ يَأْتِينَكَ سَعْيًا وَاعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ ( 260 )
إبراهيم گفت : اى پروردگار من ، به من بنماى كه مردگان را چگونه زنده مىسازى . گفت : آيا هنوز ايمان نياوردهاى ؟ گفت : بلى ، ولكن مى خواهم كه دلم آرام يابد . گفت : چهار پرنده برگير وگوشت آنها را به هم بياميز ، وهر جزئي از آنها را بر كوهى بنه . پس آنها را فراخوان . شتابان نزد تو مىآيند ، وبدان كه خدا پيروزمند وحكيم است . ( 260 )