أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِي حَاجَّ إِبْرَاهِيمَ فِي رَبِّهِ أَنْ آَتَاهُ اللَّهُ الْمُلْكَ إِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ رَبِّيَ الَّذِي يُحْيِي وَيُمِيتُ قَالَ أَنَا أُحْيِي وَأُمِيتُ قَالَ إِبْرَاهِيمُ فَإِنَّ اللَّهَ يَأْتِي بِالشَّمْسِ مِنَ الْمَشْرِقِ فَأْتِ بِهَا مِنَ الْمَغْرِبِ فَبُهِتَ الَّذِي كَفَرَ وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ ( 258 )
آن كسى را كه خدا به أو پادشاهى ارزانى كرده بود نديدى كه با إبراهيم دربارهء پروردگارش محاجّه مىكرد ؟ آن گاه كه إبراهيم گفت : پروردگار من زنده مىكند ومىميراند . أو گفت : من نيز زنده مىكنم ومى ميرانم . إبراهيم گفت : خدا خورشيد را از مشرق برمىآورد تو آن را از مغرب برآور . آن كافر حيران شد . زيرا خدا ستمكاران را هدايت نمى كند . ( 258 )