لَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ إِنْ طَلَّقْتُمُ النِّسَاءَ مَا لَمْ تَمَسُّوهُنَّ أَوْ تَفْرِضُوا لَهُنَّ فَرِيضَةً وَمَتِّعُوهُنَّ عَلَى الْمُوسِعِ قَدَرُهُ وَعَلَى الْمُقْتِرِ قَدَرُهُ مَتَاعًا بِالْمَعْرُوفِ حَقًّا عَلَى الْمُحْسِنِينَ ( 236 )
اگر زنانى را كه با آنها نزديكى نكردهايد ومهرى برايشان مقرر نداشتهايد طلاق گوييد ، گناهى نكردهايد . ولى آنها را به چيزى در خور بهرهمند سازيد : توانگر به قدر توانش ودرويش به قدر توانش . اين كارى است شايستهء نيكوكاران . ( 236 )