أَيَّامًا مَعْدُودَاتٍ فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ مَرِيضًا أَوْ عَلَى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أَيَّامٍ أُخَرَ وَعَلَى الَّذِينَ يُطِيقُونَهُ فِدْيَةٌ طَعَامُ مِسْكِينٍ فَمَنْ تَطَوَّعَ خَيْرًا فَهُوَ خَيْرٌ لَهُ وَأَنْ تَصُومُوا خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ ( 184 )
روزهايى معدود . هر كس كه از شما بيمار يا در سفر باشد ، به همان تعداد از روزهاى ديگر روزه بدارد . وآنان كه توانايى آن ندارند ، هر روز را به اطعام مسكينى باز خرند . وهر كه به رغبت در آن بيفزايد ، برايش بهتر است واگر مىخواهيد بدانيد ، بهتر آن است كه خود روزه بداريد . ( 184 )