شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآَنُ هُدًى لِلنَّاسِ وَبَيِّنَاتٍ مِنَ الْهُدَى وَالْفُرْقَانِ فَمَنْ شَهِدَ مِنْكُمُ الشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ وَمَنْ كَانَ مَرِيضًا أَوْ عَلَى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أَيَّامٍ أُخَرَ يُرِيدُ اللَّهُ بِكُمُ الْيُسْرَ وَلَا يُرِيدُ بِكُمُ الْعُسْرَ وَلِتُكْمِلُوا الْعِدَّةَ وَلِتُكَبِّرُوا اللَّهَ عَلَى مَا هَدَاكُمْ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ( 185 )
ماه رمضان ، كه در آن براي راهنمايى مردم وبيان راه روشن هدايت وجدا ساختن حق از باطل ، قرآن نازل شده است . پس هر كس كه اين ماه را دريابد ، بايد كه در آن روزه بدارد . وهر كس كه بيمار يا در سفر باشد ، به همان تعداد از روزهاى ديگر . خدا براي شما خواستار آسايش است نه سختى وتا آن شمار را كامل سازيد . وخدا را بدان سبب كه راهنماييتان كرده است به بزرگى ياد كنيد وسپاس گوييد . ( 185 )