الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِيَّ الْأُمِّيَّ الَّذِي يَجِدُونَهُ مَكْتُوبًا عِنْدَهُمْ فِي التَّوْرَاةِ وَالْإِنْجِيلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَاهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّبَاتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبَائِثَ وَيَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَالْأَغْلَالَ الَّتِي كَانَتْ عَلَيْهِمْ فَالَّذِينَ آَمَنُوا بِهِ وَعَزَّرُوهُ وَنَصَرُوهُ وَاتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِي أُنْزِلَ مَعَهُ أُولَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ( 157 )
آنان كه از اين رسول ، اين پيامبر أمي كه نامش را در تورات وإنجيل خود نوشته مىيابند ، پيروى مىكنند - آن كه به نيكى فرمانشان مىدهد واز ناشايست بازشان مىدارد وچيزهاى پاكيزه را بر آنها حلال مىكند وچيزهاى ناپاك را حرام وبار گرانشان را از دوششان برمىگزيند دارد وبند وزنجيرشان را مىگشايد . پس كساني كه به أو ايمان آوردند وحرمتش را نگاه داشتند وياريش كردند واز آن كتاب كه بر أو نازل كردهايم پيروى كردند ، رستگارانند . ( 157 )